Geert Groote’s werk “Conclusa et Proposita” (Besluiten en Voornemens) is een indrukwekkend egodocument dat in de ik-vorm is geschreven, en waarin Geert Groote zichzelf van tijd tot tijd vermanend toespreekt als “je”. Het is verrassend modern.
In deze lezing gebruikt Fokkelien von Meyenfeldt het als uitgangspunt om te laten zien wat hij als zijn belangrijkste zonden beschouwt. Daarnaast citeert Fokkelien uit zijn brieven en preken. Wat is de kern van zijn geloof? Waar komt zijn felheid tegen ketters vandaan? In zoveel mogelijk eigen woorden van Geert Groote passeren zijn standpunten de revue, over kloosters, over vrouwen, over getrouwde priesters. En ten slotte: wat kunnen we zeggen over de mens Geert Groote?
Toegang is gratis. Reserveer uw plek vóór 23 oktober via marketing@geertgrootehuis.nl. Vol is vol.
Voor aanvang van de lezing, in de pauze en na afloop kunt u koffie, thee, bier, wijn of frisdrank kopen bij onze balie.
Deur open: 19.30 uur
Aanvang lezing: 20.00 uur
Einde: 22.00 uur
Over de enkele of dubbele ‘o’ in de achternaam van Geert
In wetenschappelijke publicaties wordt sinds een jaar of 55 Grote gespeld met één o. Waarom?
Wanneer in de veertiende eeuw de naam Geert Grote in een Latijnse tekst voorkomt, zie je voor zijn achternaam soms de vertaling Magnus, maar meestal wordt Grote geschreven. In het Middelnederlands schreef men Groet, Groete of Grote. De spelling Groote kwam niet voor, want de a, o en u werden niet verdubbeld. Als een klinker lang was, werd een e of een i of y toegevoegd.
In de negentiende eeuw raakten de Middeleeuwen in de mode en werd veel over Geert Grote gepubliceerd. In die dagen tot halverwege de twintigste eeuw kón de spelling met één o niet, dus werd het Groote. Maar de oorspronkelijke spelling is Grote en voor ons nog steeds duidelijk.