In filosofie speelt luisteren evenzeer een rol als spreken en vragen stellen. Soms komt het begrip ‘luisteren’ meer impliciet aan de orde: ‘‘Het is voor een mens onmogelijk iets te leren waarvan hij denkt dat hij het al weet”. Met deze uitspraak geeft Epictetus aan dat het niet altijd meevalt om open te staan voor nieuwe ideeën. Ook herkennen we hoe mensen soms maar half luisteren omdat ze eigenlijk meer bezig zijn om al een antwoord te bedenken. Bij morele oordeelsvorming helpt het om met aandacht te luisteren om tot diepere wijsheid te komen. Ook kunnen we onderzoeken wat luisteren tot een deugd maakt. Bijvoorbeeld in het respectvol naar ouders of ouderen luisteren maar ook als ontvankelijkheid en hoe je onbevooroordeeld en geduldig naar een ander luistert. En is een luisterrijk persoon iemand die goed kan luisteren, of iemand waarnaar goed geluisterd wordt? Wat is dat, luisteren? Wat verstaan we daaronder?